The verb "to be"

Present forms

Who	Form	Example	Meaning
main	hoon	Main theek hoon.	I am fine.
tum	ho	Tum ghar par ho.	You are at home.
aap	hain	Aap kaise hain?	How are you?
yeh, woh, tu	hai	Woh mera dost hai.	He is my friend.
hum	hain	Hum dost hain.	We are friends.
plural (they)	hain	Woh log ghar par hain.	They are at home.
a respected person	hain	Papa office mein hain.	Father is in the office.

Hindi has no separate “he” and “she” in speech. Woh means he, she or that; the sentence or situation shows which.

Saying “not”

Put nahin just before the verb:

Sentence	Meaning
Main bhookha nahin hoon.	I am not hungry.
Woh ghar par nahin hai.	He/She is not at home.
Hum dost nahin hain.	We are not friends.

Asking a yes or no question

Start with Kya, or keep the same words and raise your voice at the end.

Sentence	Meaning
Kya aap ghar par hain?	Are you at home?
Tum ghar par ho?	Are you at home? (casual)

Answers: Haan, main ghar par hoon. (Yes, I am at home.) or Nahin, main office mein hoon. (No, I am in the office.)

What “to be” is not used for

Feelings like hunger and thirst usually use lagna (to strike), not “to be”: Mujhe bhookh lagi hai (I am hungry). Owning things uses paas: Mere paas do kitaabein hain (I have two books).

தமிழில்

“இருக்கிறேன் / இருக்கிறாய் / இருக்கிறது / இருக்கிறீர்கள்” என்பவை இந்தியில்: main hoon, tum ho, yeh/woh hai, aap/hum hain. மரியாதைக்குரிய ஒருவரைப் பற்றிப் பேசும்போது ஒருமையிலும் hain பயன்படுத்துங்கள். “இல்லை” என்பதற்கு வினைக்கு முன் nahin சேர்க்கவும்: Main bhookha nahin hoon. ஆம்/இல்லை கேள்விக்கு Kya என்று தொடங்கலாம் அல்லது குரலை உயர்த்தலாம்.